REHBERLİK

BİR KEREDEN BİR ŞEY ÇIKMAZ DEMEYİN

BİR KEREDEN BİR ŞEY ÇIKMAZ DEMEYİN

"Saf çocuğu masum Anadolunun" tabirine uygun bir genç okulu bitirip polis olmuş. İlk olarak da Fâtih – Balat Karakolunda işe başlamış. İlk gününü masasını düzelterek, çekmecelerini, dolabını yerleştirerek geçirdikten sonra, akşam hizmetli masasına gelmiş. Bir miktarı parayı uzatıp :

“Al” demiş, “Bugünkü hasılattan payın.”

Şaşırmış bizimki :

“Ne hasılatı, ne payı? Kim gönderdi bu parayı?”

Aldırmamış hizmetli, “Al işte” demiş, “Bu parayı baba gönderdi.”

“Kimdir bu baba?”

“Bu karakolun komiseri.”

“Yok hemşehrim, ben öyle bilmediğim parayı almam.”

“Sen bilirsin” demiş adam ve çıkıp gitmiş.

Ertesi sabah âniden Fethiye Karakolu’na tâyin olduğunu öğrenmiş zavallı genç. Ne yapsın, gitmiş bir gün de oraya yerleşmekle uğraşmış. Akşama kadar masasını düzeltmiş, eşyalarını yerleştirmiş, akşam olunca yine birisi parayla çıkagelmiş.

“Al bu parayı baba gönderdi.”

“Hangi baba?”

“Karakolun komiseri.”

“Yok, ben öyle bilmediğim parayı almam.”

Sonraki sabah da tayini Çarşamba Karakolu’na çıkmış. Fakat bu sefer karakol komiseri genç polisin dosyasına bakıp, üçüncü günde üçüncü karakola geldiğini görünce merâk etmiş. “Şu yeni geleni gönderin bir bana bakayım” demiş. Çağırmışlar...

“Ne bu iş oğlum, üçüncü günde üçüncü karakol?”

“Bilmiyorum komiserim.”

“Nasıl bilmezsin? Ne yaptın da böyle oldu?”

“Ben bir şey yapmadım komiserim.”

“Yapmışsın yapmışsın, yapmasan böyle olmaz.”

“Hani ille bir şey yapmışsam, o da akşamları bir para gönderdiler, onu almadım.”

“İşte... Daha ne yapacaksın oğlum. Bak buranın babası da benim. Bu akşam da gönderilen parayı almazsan, dördüncü karakol olmaz.”

“Ama komiserim, bu kadar okudum...”

“Yok öyle! Sen dürüst bir çocuğa benziyorsun. Cumaya da gidiyor musun?”

“Gidiyorum komiserim.”

“Bak o zaman, akşamları benim gönderdiğim paraları al, sol cebine koy. Her hafta Cuma çıkışında fakirlere dağıtırsın.”

“Eh ne yapayım komiserim, bâri öyle olsun.”

“Hadi bakalım.”

Bizimki çâresiz komiserin dediğini yapmaya başlamış. İlk hafta topladığı paraları götürüp Cuma çıkışı dağıtmış. İkinci hafta, üçüncü hafta derken dördüncü hafta bir bakmış ki, sağ cepte para bitmiş.

“En iyisi” demiş “Ben sol cepten sağ cebe bu haftalığı borç alayım, ay başı gelince öderim.”
Dediği gibi de yapmış, o hafta Cuma’da dağıtacağı parayı yemiş, öbür hafta ay başında da Cuma günü gidip, iki haftalık dağıtmış. Fakat o ay parası iki hafta erken bitince, iki haftalık borç almak zorunda kalmış. Yine ay başında bu sefer üç haftalık dağıtarak borcunu ödemiş.

Fakat iki ay sonra, ay başı gelince, maaşı alınca bir bakmış ki, beş haftalık borcu var ve elindeki para da o kadar. Yâni Cuma’da borçlarını da verirse hiç parası kalmayacak. Sıkıntılı sıkıntılı ceplerini karıştırmış ve :
“Aman canım” demiş, “Sağ cebin de sol cebe borcu mu olurmuş?”

Gördüğünüz gibi genç arkadaşlar zaman zaman arkadaş ortamı ya da bulunduğunuz çevre sizi hiç bilmediğiniz ya da sonucuna üzüleceğiniz olumsuzluklara sürükleyebilir onun için hep tetikte olup aman bir kereden bir şey çıkmaz demeyin.

Alışkanlık zinciri çabuk bağlanır zor kırılır.

Sitemize En Son Yüklenenler

article thumbnailEğer tercihinizi insanlık tarihiyle yaşıt mesleklerden yapmak istemiyorsanız (tıp, öğretmenlik,...
article thumbnailBir çocuğun ekmeğe suya ne kadar ihtiyacı varsa anne-babaya o kadar ihtiyacı vardır. Bu ihtiyacı...
article thumbnailOKUL ÖNCESİ EĞİTİM (ANAOKULU-KREŞ-YUVA-ANASINIFI) NEDİR? NASIL OLMALIDIR?   Okul öncesi eğitim nedir?...